Atlantis, het mythische continent wat na een duizendjarig florerend bestaan ten onder is gegaan. Volgens de legenden gelegen in de Atlantische Oceaan, vandaar de naam, en gebouwd door een beschaving verder ontwikkeld op alle vlakken dan wij in het nu.

Mensen waren veel verder in de technologische ontwikkelingen en de spirituele ontwikkeling was ‘normaal’ en integraal onderdeel van het dagelijks leven. ‘We’ leefden veel meer vanuit ons hart en intuitie en wisten ‘onze’ spiritualiteit en technologie naadloos met elkaar te verbinden.

Ik heb het over ‘we’ en ‘onze’ omdat vele mensen die nu leven óók in Atlantis hebben geleefd, mythisch land of niet.

 

Onder deze mensen heerst een vage herkenning en schijnbaar onverklaarbare aantrekkingskracht in de beschrijving van die samenleving, het werken met kristallen en telepathisch kunnen communiceren. Wat deze mensen nog meer verbindt is een onbewuste weerstand tegen of angst voor die krachten. Velen hebben namelijk hun eigen bijdrage gehad in de ondergang van Atlantis.

De reden dat Atlantis ten onder is gegaan is onze menselijke zwakte. Onze zucht naar macht en neiging tot manipulatie. We zijn té ver gegaan in het willen controleren van de wereld, de maakbare samenleving, het ‘spelen voor God’.

Deze gebeurtenissen hebben littekens in onze ziel gekerfd en in onze blauwdruk alle volgende levens meegenomen. Wat we niet oplossen of aangaan wordt herhaald dus de mensen die in Atlantis hebben geleefd en de nare ervaringen niet hebben verwerkt, zijn en volgend leven ‘gestraft’ op de brandstapel in de Middeleeuwen bijvoorbeeld. Alleen maar bijdragend aan onze zielenpijn en innerlijk schuldgevoel kan zo’n reeks leven ervoor zorgen dat we in dit leven onze kracht niet onder ogen durven komen. Dat we diep van binnen voelen dat we zoveel méér kunnen dan we doen maar het (onbewust) niet durven. Bang om misbruik te maken van de macht, bang om veroordeeld te worden voor de kracht.

Als je deze angst niet bewust bent, en er dus niks aan doet, dan loop je rond met het clichématige ‘is dit alles- gevoel’.

 

Zovelen van ons leven niet vanuit ons volledige Zelf, zijn bang voor ons donker en laten daardoor ons licht niet volop schijnen… Hoe mooi zou het zijn om deze angst te onderzoeken, te helen om dan eindelijk in staat te zijn ons volledig potentiëel te benutten. Hoe mooi is het als je je eigen schaduwkanten niet alleen kent maar ook durft te omarmen als onderdeel van jouw geheel. Om in staat te zijn vanuit volle kracht gebruik te maken van al onze talenten zonder angst voor misbruik of veroordeling.

 

Denk er maar eens over na. Of liever; voel even wat deze tekst met je doet. En weet dat er legio manieren zijn om met die verborgen stukken van jezelf in contact te komen.

Wat ik je hierin kan bieden is bijvoorbeeld een trancereis naar jouw leven(s) in Atlantis. Om daar te zien, onder ogen te komen wat je hebt gedaan en meegemaakt. Om daar eventueel verloren zielsdelen terug te roepen en om je inzichten in jouw NU te ankeren.

Naast een begeleide trancereis zijn er natuurlijk ook stenen die je bij dit doel kunnen helpen. De meest bekende, en mijn favoriete, is Larimar.

 

Larimar; de `Atlantissteen`! Deze steen verbindt je met Atlantis en jouw herinneringen daar aan. Oude gebruiken, rituelen, kennis, wijsheid en technologie komen terug in je waakbewustzijn maar bovenal zul je de kracht voelen die diep in je verborgen is geraakt na je leven(s) in Atlantis. Slaap met deze steen onder je kussen en ik garandeer je inzichtgevende dromen en nieuwe kracht en inspiratie bij het ontwaken! Larimar opent nieuwe dimensies en maakt het contact met engelen en andere dimensies makkelijker. Destructieve of pijnlijke relaties uit het verleden helpt hij helen waardoor de weg wordt vrijgemaakt voor het aantrekken van gelijkgestemden en zielsverwanten. Larimar geeft rust en helderheid in je hoofd en zorgt ervoor dat je naar je natuurlijke grenzen handelt. Het is een steen met vreugdevolle, kinderlijke energie en een perfecte tool om zware energie uit jouw energieveld te halen door ermee over je lichaam te strijken.